Nas ribeiras do Diala

De que me falades cabaleiro?
De sabres,

de lanzas afiadas na vertixe do tempo?

Das contendas dos xázaros ?

A min as armas de lume,

e a corda e a viga,

e unha caravana invisibel de formigas.

A ti a dor do eterno,

un coitelo, unha orella e un ollo torto.

De que me falades, cabaleiro ?

Dun lugar ?

Dun tempo nas ribeiras do Xabur?

Dun ollo inserto nos esternocleidomastoideos?

Dun Diala de trinta séculos?
Dun cedro petrificado?

Deixareilles a mellor túnica que teño,

unn vaso de viño
 e unha xerra preñada de alento.